dinsdag 29 juni 1999

Het wachten op gasten is altijd een vreemde bezigheid. Komen ze op tijd, zijn ze te vroeg of te laat? Je weet het nooit van tevoren.

Deze Zondag zouden ze om 21.00- aan boord komen. Om 23.00 was er nog geen teken van leven te bekennen.

Ineens ging de telefoon. Een Collega uit Enkhuizen had 20 nat geregende Zwitsers op de kant staan die op zoek waren naar de Hollandia. De schrik sloeg me om het hart. Zou ik verkeerd op mijn lijst hebben gekeken? Dit zou betekenen dat ik midden in de nacht in weer en wind naar Enkhuizen moest varen. Het bleek een foutje van de groep te zijn en met behulp van mijn collega werden er snel drie taxi busjes gehuurd om de groep te transporteren. Dit betekende wel dat deze mensen pas om 2.00 aan boord kwamen terwijl ze de vorige dag al om 11.00 waren vertrokken. Een hele lang reis maar met een goed doel… de Hollandia.

Maandag ochtend was iedereen weer een beetje bijgekomen en konden we richting Terschelling vertrekken. Er stond een pittig windje uit het Z-Zw kracht 6-7. Met een rif in het Grootzeil een volle Fok en het stroompje mee liepen we lekker door het water. Aangekomen bij Terschelling bleek de neerhaler van de fok door de wind in het want te zijn terechtgekomen. Gelukkig klom onze nieuwe maat Hugo zonder aarzelen in de staalkabels om het geval te ontwarren. (zie foto). In de haven van Terschelling bleek dat de reis de twee begeleiders van de groep niet in de koude kleren was gaan zitten. Na een paar biertjes op het terras van de Walvis en een paar minuten zon in de kuip van de Hollandia was dit het resultaat (zie foto). Vandaag liggen we in de Bomvolle haven van Vlieland. Regen, wind en een iets te lage temp. Maken nou niet bepaald het mooiste dagje van het seizoen. Maar zonder afwisseling wordt het misschien ook een beetje saai.